Actualiteiten


Hof veroordeelt man tot betalen van partneralimentatie

Man en vrouw zijn gehuwd geweest van 2008 tot 2014. Zij hebben samen een zoon, deze zoon is reeds meerderjarig. Tijdens de echtscheiding is door partijen een convenant opgesteld waar alle zaken met betrekking tot de echtscheiding in geregeld werden. In dit convenant werd ook bepaald dat de man geen alimentatie diende betalen aan de vrouw, nu hij dat niet kon betalen. Bovendien betaalde de man al de schulden die tijdens het huwelijk waren ontstaan. Ook betaalde de man al de bijzondere medische kosten voor de zoon die beperkingen had. Dit alles bracht mee dat de man geen ruimte meer had om ook nog alimentatie te betalen aan de vrouw. De vrouw was het eens met het uitsluiten van alimentatie, zij ondertekende het convenant immers ook.

 

 

De vrouw had zelf niet voldoende inkomsten om in haar levensonderhoud te voldoen, zij ontving daarom vanaf juli 2013 een bijstandsuitkering van de Gemeente Tilburg. De Gemeente Tilburg wilde de bijstandsuitkering voor een deel verhalen op de man. Ex-partners moeten immers ook na het huwelijk bijdragen in elkaars levensonderhoud, zo volgt uit de wet. Nu de man deze verplichting niet nakwam, wilde de gemeente de kosten op hem verhalen. De gemeente is in staat deze kosten op een ex-partner te verhalen op grond van de wet. De vraag die hier centraal stond, was of de gemeente de kosten ook kon verhalen als in een convenant de alimentatieverplichting uitdrukkelijk werd uitgezonderd.

De gemeente wilde over de periode van 19 september tot en met 20 november 2013 een bedrag van €1.200,- van de man ontvangen. Vanaf 1 december 2013 wilde de gemeente een maandelijkse bijdrage van €500,- voor zolang de bijstand nog zou lopen. De man wilde deze vergoeding niet betalen. Hij meende dat het uitsluiten van alimentatie in het convenant eveneens betekende dat hij geen bijdrage aan de gemeente diende te betalen. Bovendien meende hij geen vergoeding te hoeven betalen nu de vrouw in haar eigen levensonderhoud kon voorzien.

Het Hof kon zich niet vinden in het standpunt van de man en maakte hier dan ook korte metten mee. De vrouw kon niet in haar eigen levensonderhoud voorzien, nu zij aanspraak maakte op een bijstandsuitkering. Het feit dat de alimentatieverplichting was uitgezonderd in het convenant, deed niet af aan het feit dat de gemeente op grond van de wet een verhaalsbijdrage kon doen. Het convenant was immers enkel een afspraak tussen ex-man en –vrouw. Het stond dus vast dat de gemeente (een deel van) de kosten kon verhalen op de man, de vraag was echter in hoeverre hiertoe draagkracht bestond bij de man.

De man verdiende vanaf 1 januari 2014 €3.090,69 per maand, maar hij droeg ook veel kosten. Hij had een meerderjarige zoon die bij hem woonde, maar de zoon ontving geen loon of uitkering. De man betaalde de huur, ziektekosten en deed maandelijks verscheidene aflossingen. In 2013 bestond er volgens het Hof geen enkele draagkracht bij de man om te betalen. In 2014 bestond er wel enige ruimte, namelijk ruimte om €44,- per maand te voldoen aan Gemeente Tilburg.

De man hoefde dus niet het hele gevraagde bedrag (€500,-) per maand te betalen, de verhaalsbijdrage wordt naar rato van de draagkracht vastgesteld. Het feit dat de alimentatie wordt uitgezonderd tussen partijen, betekent niet dat de ex-partners elkander niet meer hoeven te onderhouden.


 

Deel dit bericht op Facebook